چرا در اتاقهای تمیز، از فرهای معمولی به جای لامپهای مادون قرمز استفاده میکنیم؟
اگر هنوز از آن فرهای بزرگ برای خشک کردن و سختکاری نیمههادیها استفاده میکنید، میدانید که این روش چقدر کند و پرهزینه است. ما به سمت استفاده از لامپهای مادون قرمز رفتهایم؛ واقعاً این روش منطقیتر است.
موضوع فقط رعایت قوانین مربوط به استفاده از مواد بدون سرب نیست؛ بلکه موضوع این است که کار را بدون ایجاد مشکل برای ویفرها و بدون هزینههای زیاد برقی انجام دهیم.
حذف واسطهها
فرکنونسیونی را در نظر بگیرید؛ این فر، هوا را گرم میکند و سپس هوای گرم، قطعات را گرم میکند. این فرآیند کند است.
اما لامپهای مادون قرمز متفاوت هستند؛ این لامپها، تابش الکترومغناطیسی را مستقیماً بر روی قطعات تابانده و آنها را گرم میکنند. ما این روش را «گرمایش انتخابی» مینامیم؛ در واقع، این به معنای گرم کردن فقط قطعاتی است که میخواهیم، نه کل اتاق.
علاوه بر این، نیازی به سیستمهای بزرگ تهویه نیست؛ این کار باعث میشود اتاق تمیز بماند و سطح استرس شما کاهش یابد.
مقابله با استانداردهای بدون سرب
استفاده از مواد بدون سرب نیازمند دماهای بالاتر و کنترل دقیقتر دماست؛ اینجاست که لامپهای مادون قرمز واقعاً کاربردی هستند.
شما میتوانید در عرض چند ثانیه به دماهای بالا برسید؛ دیگر نیازی نیست ساعتها منتظر بمانید تا فر به دمای ۲۵۰ درجه سانتیگراد برسد. کافی است کلید را فعال کنید؛ لامپ، دمای مورد نظر را تأمین میکند. این کار، صرفهجویی زیادی در هزینههای برقی ایجاد میکند.
مشکلات و راهحلها
البته، این روش کاملاً بدون مشکل نیست؛ لامپهای مادون قرمز، حرارت زیادی در فضای بسیار کوچکی تولید میکنند.
اگر سیستم خنککننده مناسبی نداشته باشید، فضای اطراف لامپ، مانند یک سونا خواهد شد. این موضوع، در صورت وجود سنسورهای حساس در نزدیکی، مشکلساز خواهد بود.
توصیه من این است که از کنترلکننده PID استفاده کنید؛ این کنترلکننده، از افزایش بیش از حد دما جلوگیری میکند تا قطعات آسیب نبینند.
یک مزیت دیگر این روش این است که میتوانید از حلالهایی که حاوی مواد سمی هستند، در مراحل خشک کردن استفاده نکنید؛ این روش، روشی خیلی بهتر برای کار است.