De verborgen oorzaak waarom uw plafondverwarmers steeds kapotgaan
Hier is een klein geheim over plafondgemonteerde infraroodverwarmers: meestal is het niet de verhittingselement die kapotgaat. Het gaat om de verbindingen tussen de draden.
Als u deze apparaten op maximale kracht gebruikt, beweegt de hitte niet alleen naar beneden. Ze kruipt ook terug richting de elektrische verbindingen.
Veel goedkope verwarmers maken gebruik van simpele lijm of losse verbindingspunten. In eerste instantie lijken ze in orde te zijn, maar na verloop van tijd barsten ze. De isolatie wordt broos, er ontstaan vonken, en plotseling heeft u een kortsluiting. Dat is natuurlijk niet ideaal.
Wat gebeurt er eigenlijk binnenin?
De plek waar het tungstenfilament zich bevindt bij de draden, is een zeer hete plek. Om dit te voorkomen, gebruiken we een sluitingsproces dat deze plek volledig afsluit.
Als deze sluiting niet waterdicht is, komt zuurstof in de kwartsbuis terecht. Dat betekent het einde voor het filament: het zal veel sneller kapotgaan dan nodig is.
Het gaat ook om de draden zelf. Als de sluiting niet goed is, dringt de hitte door tot in de isolatie. Standaard PVC of goedkope siliconenmaterialen kunnen in feite omzetten in koolstof. En zodra dat gebeurt, begint het materiaal elektriciteit door te laten gaan. Dat maakt de situatie gevaarlijk.
Het verschil tussen “goedkoop” en “industrieel”
Ik zie veel “white-label”verwarmers die van buitenaf precies op onze apparaten lijken, maar ze zijn na zes maanden al kapot.
Het verschil zit hem in het gebruikte materiaal en de manier waarop de draden worden verbonden. Wij gebruiken harsen die de hitte kunnen weerstaan, zonder te krimpen of te barsten, zelfs wanneer de verwarmer de hele dag aan en uit staat. We zorgen ervoor dat de sluiting perfect is, zodat vocht niet binnendringt en er geen hitte meer door de draden kan stromen.
Het is een lastige balans. Als de isolatie te stijf is, zal de kwartsbuis uitzetten en zal de sluiting beschadigen. Te zacht? Dan lekt het. Het moet precies goed gedaan worden.
Het compromis
Er is echter één nadeel. Omdat we de apparaten zo stevig afsluiten om ze veilig en langdurig te houden, kunt u ze niet zomaar repareren ter plekke. Als een draad breekt, kunt u er niet zomaar tape op plakken – u moet het hele apparaat vervangen.
Het mag dan wel een lastigheid lijken, maar wanneer het om hoogspanningsverwarmers gaat die in het plafond zijn geplaatst, moeten veiligheid en brandpreventie voorop staan. Het is een compromis dat we graag maken.