چرا از فرهای همرفتی به جای فرهای UV برای خشککردن مواد استفاده میکنیم؟
اگر تجربه کار در کارخانههای تولید نیمههادی را داشته باشید، میدانید که چه وضعیتی حاکم است. سالهاست که از فرهای همرفتی برای خشککردن مواد استفاده میکردیم. اما با پیشرفت صنعت و تمایل به استفاده از روشهای خشککردن بدون سرب، این فرهای قدیمی دیگر کافی نیستند.
در همین جاست که فرهای مادونقرمز وارد عمل میشوند.
تفاوت بزرگ این فرها این است که آنها هوا را گرم نمیکنند؛ بلکه انرژی را مستقیماً به سمت ماده مورد نظر ارسال میکنند.
دیگر نیازی به گرم کردن کل اتاق نیست
فکر کنید به یک فر با هوای گرم سنتی؛ شما مجبورید کل اتاق و هوای موجود در آن را گرم کنید تا قطعات گرم شوند. این کار بسیار غیرکارآمد است.
اما با استفاده از لامپهای مادونقرمز، انرژی الکترومغناطیسی دقیقاً به جای مناسب روی سطح ماده اعمال میشود. بهترین نکته این است که زمان لازم برای رسیدن به دمای مورد نظر، چند ثانیه است؛ نه ساعتها. دیگر نیازی نیست انرژی زیادی صرف گرم کردن کل اتاق شود.
مشکلات مربوط به مواد بدون سرب
مشکل اینجاست که لحیمها و چسبهای بدون سرب نیاز به دماهای بالاتر و شرایط حرارتی دقیقتری دارند. اگر دمای اعمال شده کمی کمتر یا بیشتر باشد، قطعات دچار مشکلاتی میشوند. این واقعاً یک وضعیت وحشتناک است.
اما فرهای مادونقرمز با تولید گرمای متراکم، به راحتی میتوانند دمای مورد نظر را در کمترین زمان ممکن ایجاد کنند. ما از لامپهای کوارتز برای اطمینان از اینکه گرما به خوبی وارد ماده شود، استفاده میکنیم. دیگر نیازی نیست نگران لبههای بیش از حد گرم شده یا مرکزهایی که به اندازه کافی خشک نشدهاند، باشیم.
معایب
البته من نمیگویم که فرهای مادونقرمز یک راهحل جادویی هستند؛ آنها نیز دارای معایبی هستند.
از آنجایی که گرمای تولید شده بسیار زیاد است، سیستم خنککنندگی باید بسیار دقیق باشد. اگر سیستم انتقال قطعات نتواند گرمای اضافی را از بین ببرد، مشکلات حرارتی پیش خواهد آمد. شما نیاز به یک سیستم خنککنندگی مناسب دارید؛ در غیر این صورت، تجهیزات شما آسیب خواهد دید.
اما وقتی که هوا را از میان برداریم، آثار زیستمحیطی کمتری خواهیم داشت. این روش، راه سادهتری برای رسیدن به اهداف زیستمحیطی است.